TSH i subkliniczna niedoczynność: ETA 2013 uznaje za łagodnie podwyższone TSH 4,0-10 mIU/l, a za wyraźnie podwyższone powyżej 10; pierwszy podwyższony wynik trzeba powtórzyć z wolną tyroksyną (FT4) i przeciwciałami anty-TPO, najlepiej po 2-3 miesiącach. Lewotyroksynę zaleca u osób poniżej 65-70 lat przy TSH powyżej 10; przy niższym TSH i objawach można rozważyć próbę leczenia i przerwać ją, gdy objawy nie ustąpią; po 80-85 latach przy TSH do 10 zaleca obserwację. Zakres 0,4-2,5 mIU/l to cel tylko u osób leczonych. BMJ 2019 (przegląd 21 badań, 2192 osoby) silnie odradza leczenie dorosłych z podwyższonym TSH i prawidłową FT4, bo nie poprawiało jakości życia, objawów, zmęczenia ani masy ciała; nie dotyczy starających się o ciążę ani TSH powyżej 20, a może nie dotyczyć ciężkich objawów i młodych dorosłych do 30 lat. W badaniu TRUST (737 osób od 65. roku życia) lewotyroksyna po roku obniżyła TSH (3,63 wobec 5,48 mIU/l), ale nie zmieniła objawów ani zmęczenia.
Mocne dowodyŹródła 17, 18, 19
Wytyczne podają progi niedoboru i progi decyzji o leczeniu, a nie „idealne” wyniki dla zdrowej osoby. Nie znaleziono badań, które sprawdzałyby „optymalne” cele ferrytyny, B12 czy TSH u zdrowych osób.
Umiarkowane dowodyŹródła 1, 8, 9
WHO 2020: niedobór żelaza u pozornie zdrowych to ferrytyna poniżej 15 µg/l (ng/ml) od 5. roku życia, także u dorosłych; u dzieci do 5 lat poniżej 12. Przy infekcji lub stanie zapalnym próg to poniżej 70 µg/l od 5. roku życia (do 5 lat poniżej 30). Liczba 70 jest więc progiem dla stanu zapalnego, a nie „minimum dla każdej kobiety”; takiego celu dla zdrowych kobiet nie znaleziono. WHO podaje też ryzyko przeładowania żelazem u zdrowych: powyżej 150 µg/l u kobiet i powyżej 200 µg/l u mężczyzn.
Umiarkowane dowodyŹródło 1
Ferrytyna rośnie przy stanie zapalnym, więc wynik może wyglądać na prawidłowy mimo niedoboru. ASH: przy niedokrwistości ze stanu zapalnego niedobór można rozważyć, gdy wysycenie transferryny jest poniżej 20% albo ferrytyna poniżej 100 ng/ml. BSG: powyżej 150 µg/l rzadko występuje przy bezwzględnym niedoborze, nawet w stanie zapalnym.
Umiarkowane dowodyŹródła 1, 2, 3
U dorosłych z niedoborem żelaza bez anemii (18 badań z losowym przydziałem, 1170 osób) suplementacja zmniejszyła zgłaszane zmęczenie, ale nie poprawiła mierzalnej wydolności (maksymalnego poboru tlenu).
Umiarkowane dowodyŹródło 4
B12: NICE 2024 uznaje całkowitą B12 poniżej 180 ng/l (133 pmol/l) za potwierdzony niedobór, od 180 do 350 ng/l (133-258 pmol/l) za wynik nieokreślony (przy objawach rozważa się kwas metylomalonowy), a powyżej 350 ng/l (258 pmol/l) za niedobór mało prawdopodobny. Celu „powyżej 500” w tych wytycznych nie ma. Brytyjskie wytyczne hematologów (BSH 2014): nie ma „złotego standardu”, najważniejszy jest obraz kliniczny, a sztywnych punktów odcięcia nie da się wyznaczyć. Suplementacja B12 u osób bez jawnego niedoboru (16 badań, 6276 osób) nie poprawiła funkcji poznawczych ani nastroju; o zmęczeniu brak danych.
Umiarkowane dowodyŹródła 8, 9, 10
Witamina D: polskie wytyczne 2023 (zgoda 8 towarzystw) uznają niedobór poniżej 20 ng/ml (50 nmol/l), stężenie suboptymalne 20-30 ng/ml (50-75 nmol/l) i optymalne 30-50 ng/ml (75-125 nmol/l); ten zakres to wynik uzgodnień panelu, a nie badania, które pokazało korzyść zdrowotną. Badania w całej populacji nie są zalecane, w grupach ryzyka tak. Endocrine Society 2024 sugeruje nie badać rutynowo osób bez wskazań, bo nie ma jasnych dowodów na optymalny poziom. IOM 2011: 20 ng/ml wystarcza co najmniej 97,5% populacji, a wyższe stężenia nie dawały spójnie większej korzyści.
Umiarkowane dowodyŹródła 11, 12, 13
Duże dawki witaminy D u osób starszych: w badaniu 2256 kobiet od 70. roku życia jednorazowa roczna dawka 500 000 IU zwiększyła liczbę upadków (83 wobec 73 na 100 osób rocznie) i złamań wobec placebo, przy czym wzrost złamań był graniczny. W badaniu 200 osób od 70. roku życia po upadku dawki miesięczne 60 000 IU lub 24 000 IU z kalcyfediolem częściej dawały 30 ng/ml, ale nie poprawiły sprawności nóg, a upadki zdarzały się częściej (ok. 67% i 66% osób wobec 48% przy 24 000 IU). Zbiorcza analiza 48 badań (19 833 osób): przy suplementacji co najmniej 24 tygodnie ryzyko hiperkalcemii było wyższe o ok. połowę, a nadmiaru wapnia w moczu o ok. 60%, niezależnie od dawki; kamica nerkowa nie była częstsza.
Umiarkowane dowodyŹródła 14, 15, 16
Amerykańscy hematolodzy (ASH 2026, niska pewność dowodów) sugerują u dorosłych poza ciążą i miesiączkami próg 30 ng/ml zamiast 15, a przy objawach lub czynnikach ryzyka (dieta roślinna, zabiegi na żołądku, długie leki zmniejszające kwas żołądkowy, intensywny wysiłek) 50 ng/ml. U osób miesiączkujących i w ciąży też 30, a 50 przy obfitych krwawieniach, objawach, planowanej ciąży lub zabiegu (w ciąży przy anemii). Brytyjscy gastroenterolodzy (BSG 2021): poniżej 15 µg/l brak zapasów, poniżej 30 małe zapasy, a 45 µg/l to kompromis między wykrywaniem niedoboru a mylnymi alarmami.
Słabe dowodyŹródła 2, 3
Zespół niespokojnych nóg: niemieckie wytyczne 2024 zalecają oznaczyć ferrytynę, wysycenie transferryny i morfologię u każdego chorego, a żelazo doustne przy łagodnym zespole i ferrytynie 75 µg/l lub niższej (także w ciąży); dotyczy to osób z rozpoznanym zespołem. Wypadanie włosów: przegląd z 2019 r. opisuje niedobór żelaza jako możliwy czynnik ryzyka, ale dowody są liczne i sprzeczne, brakuje dużych badań z placebo, a progu ferrytyny dla włosów w streszczeniu nie podano.
Słabe dowodyŹródła 5, 6
TSH w ciąży i z wiekiem: ATA 2011 podawało zakresy 0,1-2,5 mIU/l w I trymestrze, 0,2-3,0 w II i 0,3-3,5 w III, a ATA 2017 zaleciło zakresy swoiste dla populacji i trymestru, a przy ich braku stałą granicę 4,0 mIU/l (ten opis pochodzi z drugiej ręki, z wytycznych koreańskich i podsumowań ATA; oryginału nie otwarto w całości). Liczba 2,5 pochodzi też z przeglądu z 2005 r., według którego ponad 95% osób bez chorób tarczycy ma TSH poniżej 2,5, ale nie przyjęto jej jako progu leczenia. W holenderskim badaniu górna granica TSH rośnie od 50-60. roku życia, a normy dla wieku zmniejszyły odsetek rozpoznań łagodnej niedoczynności, np. u kobiet 90-100 lat z 22,7% do 8,1%. Uniwersalnego „optimum 1-2” nie znaleziono.
Słabe dowodyŹródła 20, 21, 22, 23
Zespół Cushinga (nadmiar kortyzolu): Endocrine Society 2008 zaleca badać osoby z wieloma narastającymi cechami i z guzem nadnercza znalezionym przy okazji, po wykluczeniu leków sterydowych, jednym testem o dużej trafności, a nie pojedynczym porannym kortyzolem. W niemieckim rejestrze 377 osób z podejrzeniem (93 chorych) u chorych częściej występowały osteoporoza, guz nadnercza, zespół metaboliczny, osłabienie mięśni i wiele objawów naraz, a sama otyłość częściej oznaczała brak choroby (30% wobec 4%). HOMA-IR: w zbiorczej analizie 87 badań (235 148 dorosłych) insulinooporność miało 26,5% osób, ale progi HOMA-IR w badaniach były bardzo różne; uznanego progu nie ma.
Słabe dowodyŹródła 24, 25, 26