Przy insulinooporności działają przede wszystkim redukcja masy ciała, zdrowy wzorzec jedzenia i trening siłowy. Zasady typu zakaz jedzenia po 18:00 czy obowiązkowe śniadanie białkowo-tłuszczowe nie mają mocnych dowodów, a ocet i cynamon dają tylko małe efekty.
Umiarkowane dowody: kilka badań randomizowanych albo niejednoznaczne metaanalizy. Jak oceniamy badania
Redukcja masy ciała jest najważniejsza. Już utrata 5% masy ciała daje korzyści metaboliczne, a optymalnie co najmniej 7%.
W dużym badaniu z losowym przydziałem dieta śródziemnomorska z deficytem ok. 600 kcal dziennie, ruchem i wsparciem zmniejszyła ryzyko cukrzycy typu 2 o ok. 31% w ciągu 6 lat, czyli ok. 3 osoby mniej na 100.
U osób z cukrzycą typu 2 trening siłowy obniża cukier i HbA1c. Najlepsze wyniki w badaniach dawały 2–3 treningi w tygodniu. Wyniki są jednak bardzo różne między badaniami.
Dieta o niskim indeksie glikemicznym lekko obniża cukier na czczo, ale nie poprawia wrażliwości na insulinę.
Nie ma dowodu, że trzeba przejść na dietę niskowęglowodanową. NCEZ nie widzi konieczności silnych restrykcji węglowodanów.
Owoce nie zwiększają ryzyka cukrzycy typu 2 w badaniach obserwacyjnych. Najniższe ryzyko wiązało się z ok. 2 porcjami dziennie. Słodzone napoje lepiej ograniczyć.
Ocet jabłkowy i cynamon obniżają cukier na czczo tylko nieznacznie, a dowodów na poprawę wrażliwości na insulinę nie ma.
Przy metforminie warto kontrolować witaminę B12. W analizie 17 badań jej niedobór był częstszy u osób na metforminie: 23% wobec 17%.
Nie ma dowodu, że trzeba. NCEZ nie widzi konieczności silnych restrykcji. Ważniejsze są masa ciała i jakość jedzenia. Dieta niskowęglowodanowa jest jedną z możliwych opcji, a wiele danych dotyczy osób z cukrzycą typu 2.
Nie trzeba. Dieta o niskim IG lekko obniża cukier na czczo, ale nie poprawia wrażliwości na insulinę. Przy wyborze produktów pomaga ŁG, który zależy od wielkości porcji. Na przykład arbuz ma wysoki IG, ale w porcji 100 g ma niski ŁG.
U osób z cukrzycą typu 2 trening oporowy obniża cukier i HbA1c. Najlepsze wyniki w badaniach dawały 2–3 treningi w tygodniu, 3 serie po 8–10 powtórzeń, z ciężarem 70–80% maksimum, przez 12–16 tygodni. Wyniki są jednak bardzo różne między badaniami.
W dużym badaniu z losowym przydziałem dieta śródziemnomorska z deficytem energii i ruchem zmniejszyła ryzyko cukrzycy typu 2 o ok. 31% w ciągu 6 lat, czyli ok. 3 osoby mniej na 100. Badanie dotyczyło osób z zespołem metabolicznym i nadwagą lub otyłością.
Już utrata 5% masy ciała daje korzyści metaboliczne, a optymalnie co najmniej 7%. Badanie z losowym przydziałem u osób z zespołem metabolicznym pokazało, że dieta z deficytem i ruchem zmniejszyły ryzyko cukrzycy typu 2.
Tak. Badania obserwacyjne nie pokazują, by owoce zwiększały ryzyko cukrzycy typu 2. Najniższe ryzyko wiązało się z ok. 2 porcjami dziennie. Słodzone napoje lepiej ograniczyć.
