Najlepiej poparta ochrona przed sarkopenią to regularny trening siłowy prowadzony przez lata. Białko pomaga głównie razem z treningiem i daje zwykle małe efekty na masę mięśniową.
Umiarkowane dowody: kilka badań randomizowanych albo niejednoznaczne metaanalizy. Jak oceniamy badania
Trening siłowy poprawia siłę i sprawność osób z sarkopenią (przegląd 25 badań, 1302 osoby). Wzrost masy beztłuszczowej jest mały.
Sarkopenia to postępujące, uogólnione osłabienie mięśni. Według konsensusu EWGSOP2 progi to chwyt poniżej 27 kg (mężczyźni) lub 16 kg (kobiety) oraz chód 0,8 m/s lub wolniej.
Częstość zależy od definicji. W badaniu z czterech krajów europejskich wśród osób 70+ EWGSOP2 wskazała sarkopenię u 0,7%, a starsza definicja EWGSOP1 u 3,4%.
W szwedzkim badaniu sarkopenię potwierdzono u 13% 70-latków z niskim chwytem i u 55% 85-latków z niskim chwytem. Sarkopenia nie dotyczy więc wyłącznie najstarszych.
Białko dodane do treningu siłowego poprawia masę mięśniową, siłę chwytu i chód (78 badań, 5272 osoby). Serwatka wypadła najlepiej, ale wyniki są mocno zróżnicowane między badaniami.
Serwatka w przeglądzie 7 badań dała tylko mały wzrost masy mięśniowej. Wzrost siły chwytu był na granicy istotności i nie przekroczył progu istotności klinicznej.
Białko z ćwiczeniami w przeglądzie z 2026 r. (18 badań, 1341 osób) poprawiło siłę chwytu. Test chodu TUG nie zmienił się istotnie, a pewność tych wyników jest bardzo niska.
W przeglądzie dotyczącym siły chwytu najlepsze wyniki dały 3 treningi tygodniowo, ok. 49% maksymalnego ciężaru, 6 serii, przez 19 tygodni.
Tak. W przeglądzie 25 badań z 1302 osobami trening oporowy wyraźnie poprawiał siłę i sprawność osób z sarkopenią.
Tylko w niewielkim stopniu. W przeglądzie 25 badań poprawa masy beztłuszczowej była mała, podczas gdy siła poprawiła się wyraźnie.
Sarkopenia to postępujące, uogólnione osłabienie mięśni szkieletowych. Według europejskiego konsensusu EWGSOP2 rozpoznaje się ją, gdy chwyt jest poniżej 27 kg u mężczyzn i 16 kg u kobiet, a chód 0,8 m/s lub wolniejszy.
Zależy od definicji. W badaniu z czterech krajów europejskich wśród osób 70+ EWGSOP2 wskazała sarkopenię u 0,7%, a starsza definicja EWGSOP1 u 3,4%.
Nie. W szwedzkim badaniu sarkopenię potwierdzono u 13% 70-latków z niskim chwytem, a u 85-latków z niskim chwytem u 55%.
Niski chwyt to ważny sygnał, ale sam w sobie nie oznacza sarkopenii. W szwedzkim badaniu z osobami z niskim chwytem sarkopenię potwierdzono u 13% 70-latków i u 55% 85-latków.
