Psyllium: amerykańskie wytyczne z 2023 r. uznały je za jedyny błonnik z wyraźną korzyścią (3 starsze badania, średnio ok. 2,3 samoistnego wypróżnienia więcej w tygodniu niż przy placebo; zalecenie warunkowe, pewność niska). Wytyczne Brytyjskiego Towarzystwa Dietetycznego (BDA) z 2025 r.: osoby na psyllium ok. 1,8 raza częściej odczuwały poprawę, miały częstsze wypróżnienia, miększy stolec i mniej wysiłku (zalecenie mocne, pewność niska). W badaniach użyto od ok. 10 do 40 g psyllium na dobę; wytyczne BDA mówią o suplemencie błonnika powyżej 10 g na dobę, z oceną efektu po co najmniej 4 tygodniach. Otręby i inulina dały mały lub niepewny efekt.
Umiarkowane dowodyŹródła 1, 2
Kiwi (owoc): w badaniu międzynarodowym (184 osoby, w tym 60 z zaparciem czynnościowym) 2 zielone kiwi dziennie przez 4 tygodnie zwiększały liczbę pełnych wypróżnień o ok. 1,5 w tygodniu i poprawiały komfort brzucha, bez istotnych działań niepożądanych (zmiana względem stanu wyjściowego, nie względem psyllium). W badaniu z USA (75 osób w analizie) 2 kiwi, 100 g suszonych śliwek i 12 g psyllium dziennie dały podobny odsetek poprawy, a kiwi miało najmniej działań niepożądanych. Autorzy pierwszego badania są związani z firmą Zespri (producent kiwi), więc możliwy jest konflikt interesów; finansowania pozostałych badań nie sprawdzono. Małe badanie ze złotymi kiwi (56 osób, tylko 11 z zaparciem) dotyczyło wszystkich uczestników razem.
Umiarkowane dowodyŹródła 4, 5, 6
Zbiorcza analiza 23 badań (1714 osób, 2024): kiwi (7 badań) dawało średnio ok. 0,36 wypróżnienia tygodniowo więcej niż psyllium, czyli niewielką różnicę; autorzy piszą ostrożnie, że owoce i chleb żytni mogą poprawiać niektóre wyniki, a dowodów jest skąpo. Wytyczne BDA dopuszczają 2–3 kiwi dziennie przez co najmniej 4 tygodnie (owoc bez skórki; skóry w badaniach nie testowano), także jako alternatywę, gdy psyllium wywołuje wzdęcia, ból brzucha lub gazy (pewność niska).
Umiarkowane dowodyŹródła 3, 1
Probiotyki: zbiorcza analiza 15 badań z losowym przydziałem u dorosłych z zaparciem czynnościowym wykazała skrócenie czasu przejścia przez jelita o ok. 14 godzin i ok. 1 wypróżnienie tygodniowo więcej (preparaty z kilkoma gatunkami ok. 1,2); badania miały duże ryzyko błędów, a pojedyncze gatunki nie dały pewnego efektu. Wytyczne BDA: probiotyki mogą pomagać (zalecenie warunkowe, pewność niska), bez przekonujących dowodów na konkretne szczepy; synbiotyki nie pomagały.
Umiarkowane dowodyŹródła 12, 1
Leki przeczyszczające (tylko informacja z wytycznych, bez dawek): amerykańskie wytyczne z 2023 r. wydały mocne zalecenia dla makrogolu oraz bisakodylu lub pikosiarczanu sodu (pewność umiarkowana, stosowanie krótko lub doraźnie) i słabsze dla błonnika, senesu, laktulozy i tlenku magnezu. Bisakodyl często powodował biegunkę i ból brzucha, a jego długotrwałe działanie nie było badane; w badaniu nad senesem większość osób musiała zmniejszyć dawkę z powodu bólu brzucha lub biegunki. NHS: leki przeczyszczające tylko krótko, większość działa w ciągu 3 dni, po poradę do farmaceuty. Dawkę ustala lekarz lub farmaceuta, zwłaszcza przy chorobie nerek.
Umiarkowane dowodyŹródła 2, 1, 18
Zaparcie czynnościowe (bez choroby jelit jako przyczyny) rozpoznaje się według kryteriów rzymskich IV, gdy przez ostatnie 3 miesiące występują co najmniej dwa z objawów: wysiłek przy wypróżnianiu, twarde lub grudkowate stolce, uczucie niepełnego opróżnienia, uczucie blokady, ręczne ułatwianie albo mniej niż 3 samoistne wypróżnienia w tygodniu. W ankiecie 5931 dorosłych z USA, Kanady i Wielkiej Brytanii zaparcie czynnościowe miało ok. 8 na 100 osób; danych dla Polski nie sprawdzono, a kryteria pochodzą z zestawienia wtórnego.
Słabe dowodyŹródła 21, 17
Suszone śliwki: w badaniu krzyżowym na 40 dorosłych (3 tygodnie na każdy produkt) ok. 100 g dziennie (2 razy po 50 g) dało więcej pełnych wypróżnień i lepszą konsystencję stolca niż psyllium; wysiłek przy wypróżnianiu i ogólne objawy nie różniły się. Przegląd z 2014 r. (4 badania, tylko jedno u osób z zaparciem) miał grant od California Dried Plum Board. BDA nie sformułowało zalecenia dla śliwek, a zbiorcza analiza nie wykazała różnicy względem psyllium (pewność bardzo niska; brak różnicy nie dowodzi takiej samej skuteczności).
Słabe dowodyŹródła 7, 8, 1
Woda i płyny: we włoskim badaniu (117 dorosłych, 2 miesiące) obie grupy jadły dietę z ok. 25 g błonnika dziennie; grupa pijąca ok. 2 litrów wody mineralnej dziennie (wobec ok. 1,1 litra) miała częstsze wypróżnienia i rzadziej sięgała po środki przeczyszczające. Wniosek dotyczy połączenia błonnika z płynami, nie samego picia. Wytyczne BDA stwierdzają, że samo zwiększenie ilości płynów nie ma potwierdzenia w badaniach.
Słabe dowodyŹródła 14, 1
Woda wysokomineralna (dużo magnezu i siarczanów): w 4 badaniach (539 osób) odpowiedź na leczenie była o ok. połowę częstsza niż przy wodzie niskomineralnej (pewność niska), ale częstość wypróżnień, ból brzucha i ogólne objawy nie zmieniały się istotnie. Badano 0,5–1,5 litra dziennie przez 2–6 tygodni; woda z kranu w Wielkiej Brytanii zawiera tych składników znacznie mniej. Niektóre takie wody mają dużo sodu.
Słabe dowodyŹródła 1, 3, 13
Ruch i pozycja: zbiorcza analiza 9 badań (680 osób) wykazała, że poprawa objawów była prawie dwa razy częstsza przy ćwiczeniach (głównie aerobowych, np. chodzenie), ale badania miały duże ryzyko błędów i duże rozbieżności wyników, więc rzeczywistej wielkości efektu nie da się ustalić. W badaniu na 52 zdrowych osobach urządzenie zmieniające pozycję na toalecie zmniejszyło wysiłek i częściej dawało poczucie pełnego opróżnienia (badanie nielosowe, bez osobnej grupy kontrolnej). NHS radzi stałą porę i miejsce, niewstrzymywanie potrzeby i stopy na niskim stołku.
Słabe dowodyŹródła 10, 11, 18
Inne produkty: chleb żytni dawał ok. 0,4 wypróżnienia tygodniowo więcej niż biały (2 badania, 48 osób), ale też nasilał ogólne dolegliwości i objawy ze strony przewodu pokarmowego. Siemię lniane w jednym chińskim badaniu (90 osób, 4 tygodnie): 50 g mielonego dziennie podniosło medianę wypróżnień z 2 do 7 tygodniowo, a laktuloza z 2 do 6, ale w abstrakcie nie ma bezpośredniego porównania grup. Dla diety keto, wysokobiałkowej i suplementów żelaza lub wapnia nie znaleziono dobrych badań o zaparciach.
Słabe dowodyŹródła 1, 3, 22
Ciepła woda rano i kawa: nie znaleziono badań, które pokazałyby, że ciepła woda rano pomaga osobom z zaparciem. W badaniu na zdrowych osobach po gorącej wodzie nikt nie miał wzrostu aktywności końcowego odcinka jelita. Kawa (także bezkofeinowa) zwiększała ją u tych, którzy czuli po niej parcie na stolec (29 na 100 zdrowych osób), a w drugim małym badaniu kawa z kofeiną pobudzała jelito grube bardziej niż woda. Oba badania dotyczyły zdrowych osób i krótkiego pomiaru, nie leczenia zaparcia; wytyczne BDA nie mają zaleceń o kofeinie.
Brak dowodów na efektŹródła 15, 16, 1