Zanieczyszczenie suplementów zakazanymi lub niedeklarowanymi substancjami to udokumentowany problem (ok. 9–15% produktów), najczęstszy w przedtreningówkach, spalaczach tłuszczu, produktach „na masę” i „boosterach testosteronu”. Wybieraj proste, jednoskładnikowe produkty o udowodnionym działaniu, najlepiej z certyfikatem partii, i czytaj na etykiecie ilość pierwiastka, a nie masę związku.
Umiarkowane dowody: kilka badań randomizowanych albo niejednoznaczne metaanalizy. Jak oceniamy badania
Przegląd systematyczny z 2026 r. (44 badania z 12 031 rekordów): ok. 9–15% komercyjnych suplementów zawierało zakazane lub niezatwierdzone substancje, głównie stymulanty i środki anaboliczne – najczęściej w preparatach przedtreningowych, odchudzających i „na mięśnie”. Najczęściej wykrywano DMAA, oktodrynę i sibutraminę. Starszy przegląd (23 badania do 2017 r.) podał zakres 12–58%; rozrzut wynika z różnego doboru próbek i metod.
Klasyczne badanie Geyera: na 634 próbki 94 (14,8%) zawierały niedeklarowane sterydy anaboliczno-androgenne (kupione w 13 krajach; 25,8% pozytywnych produktów w Holandii, 22,7% w Austrii, 18,8% w Wielkiej Brytanii i USA). W 2005 r. skonfiskowano też tabletki witaminy C, multiwitaminy i magnezu zanieczyszczone stanozololem i metandienonem, a ok. 6–9% zgłoszonych przypadków dopingu wynika z przyjęcia suplementów z zakazanymi substancjami (inny przegląd: 6,4–8,8%).
Baza FDA (2007–2016): 776 wpisów o zafałszowanych produktach (746 różnych) – 45,5% „poprawiające potencję”, 40,9% odchudzające, 11,9% „na mięśnie”; w 97,6% wpisów substancji nie podano na etykiecie. Tylko 360 z 776 wpisów (46,4%) wiązało się z dobrowolnym odwołaniem produktu przez firmę, a 342 (44,1%) skończyło się samym komunikatem publicznym.
Produkty z SARM (niedozwolonymi środkami o działaniu zbliżonym do sterydów; JAMA, 2017, wg prasy branżowej): 52% zawierało co najmniej jeden SARM, 9% nie miało substancji czynnej, a 25% zawierało substancje niewymienione na etykiecie. Komentarz do badania Cohena z 2023 r.: z 57 rzekomo poprawiających wyniki suplementów 23 (40%) nie zawierało wykrywalnej ilości deklarowanego składnika, a 7 zawierało zakazane substancje farmakologicznie czynne. W 2025 r. w 4 z 12 suplementów z orchideą Eria jarensis wykryto niedeklarowany stymulant (w 2 z nich DMAA) – mała próba.
Polski rynek: według NIK (kontrola 2017–2020) do GIS wpłynęło blisko 63 tys. powiadomień o nowych suplementach, a GIS przeanalizował tylko 11% z nich; sprzedaż można rozpocząć z chwilą złożenia powiadomienia, więc wpis w rejestrze nie oznacza zatwierdzenia składu. W sprzedaży internetowej NIK znalazła suplementy z niedozwolonymi składnikami. Narodowy Instytut Leków przebadał 200 próbek i w 7 wykrył substancje niedeklarowane (syldenafil/tadalafil, johimbinę, ostarynę) – ok. 3,5% próbek wybranych przez inspekcję (nie wiadomo, czy dobór był losowy).
Certyfikaty partii (Informed Sport, NSF Certified for Sport) zmniejszają ryzyko, ale go nie eliminują: żaden program nie przetestuje wszystkich substancji, a laboratoria certyfikujące też natrafiają na DMAA, DMBA i oktopaminę. Przegląd z 2026 r. wymienia ryzyka (pokrycie partii, nadużywanie logo, zmiany w łańcuchu dostaw) i zaleca sprawdzenie statusu certyfikatu i numeru partii. Certyfikat dotyczy zawartości, a nie skuteczności; nie znaleziono dowodów, że sam zmniejsza liczbę przypadków dopingu.
Dokładność etykiety białka: dwie obserwacyjne analizy rynku indyjskiego wykazały, że większość produktów nie zgadzała się z deklarowaną zawartością białka, a część ją przekraczała (podejrzenie „spikingu” azotu lub aminokwasów); dane z Indii nie muszą dotyczyć rynku UE. Węgierskie badanie 22 odżywek białkowych nie jest dowodem problemu z metalami ciężkimi, ale też nie gwarantuje jakości.
Etykieta magnezu: liczy się ilość pierwiastka, a nie masa związku. Tabletka „cytrynian magnezu 1000 mg” to ok. 160 mg Mg (obliczenie z mas molowych); dwie takie (ok. 320 mg Mg) zbliżają się do górnego limitu z suplementów (350 mg), a trzy (ok. 480 mg) już go przekraczają. Zapotrzebowanie ze wszystkich źródeł to 400–420 mg/dobę u mężczyzn i 310–320 mg u kobiet, a dobra dieta zwykle je pokrywa.
Tak, to udokumentowany problem. Przegląd systematyczny z 2026 r. (44 badania z 12 031 rekordów) oszacował, że około 9–15% komercyjnych suplementów zawierało zakazane lub niezatwierdzone substancje, głównie stymulanty i środki anaboliczne. Starszy przegląd (23 badania do 2017 r.) podał zakres 12–58%; rozrzut wynika z różnego doboru próbek i metod.
Najwięcej problemów dotyczy preparatów przedtreningowych, odchudzających, „na mięśnie” i „boosterów testosteronu”. Ryzykowne są też produkty z SARM i „prohormonami” oraz produkty „na potencję”. Wieloskładnikowe produkty mają wyższe ryzyko dopingowe niż proste, jednoskładnikowe.
W przeglądzie z 2026 r. najczęściej wykrywano DMAA, oktodrynę i sibutraminę, a ogólnie głównie stymulanty i środki anaboliczne. W polskich kontrolach wykryto też syldenafil lub tadalafil, johimbinę i ostarynę. Z DMAA, DMBA i oktopaminą spotykają się również laboratoria certyfikujące.
W bazie FDA z lat 2007–2016 było 776 wpisów o zafałszowanych produktach (746 różnych): 45,5% dotyczyło produktów „poprawiających potencję”, 40,9% odchudzających, a 11,9% „na mięśnie”. W 97,6% wpisów substancji nie podano na etykiecie. Tylko 360 z 776 wpisów (46,4%) wiązało się z dobrowolnym odwołaniem produktu przez firmę, a 342 (44,1%) skończyło się samym komunikatem publicznym.
Tak, choć najczęściej problem dotyczy kategorii wysokiego ryzyka. W 2005 r. skonfiskowano tabletki witaminy C, multiwitaminy i magnezu zanieczyszczone stanozololem i metandienonem. Zanieczyszczenie dotyczyło więc także „zwykłych” suplementów.
Ryzyko jest realne: sibutramina, SARM, syldenafil i stymulanty niosą zagrożenie sercowo-naczyniowe i wątrobowe, szczególnie gdy użytkownik o nich nie wie. SARM wiązano z toksycznością wątroby i wyższym ryzykiem zawału i udaru, a sibutramina jest wycofanym lekiem. Produkty z wieloma stymulantami mogą dodatkowo dawać wysokie dawki.
