Witaminę D warto brać z posiłkiem zawierającym tłuszcz, a żelaza nie łączyć z wapniem. Reszta zasad łączenia i pór dnia nie została potwierdzona w sprawdzonych źródłach.
Słabe dowody: małe badania, wyniki mieszane. Jak oceniamy badania
Po posiłku z 25,6 g tłuszczu stężenie witaminy D (25(OH)D) po 14 dniach wyniosło 53,7 nmol/l, a po posiłku z 1,7 g tłuszczu 33,7 nmol/l (badanie na 30 osobach).
W eksperymencie z 50 osobami szczytowe stężenie D3 po posiłku z tłuszczem było o 32% wyższe (95% CI 11–52%). Rodzaj tłuszczu nie miał znaczenia.
W innym badaniu najlepiej wchłaniał się posiłek niskotłuszczowy, ale stężenie 25(OH)D po 30 i 90 dniach nie różniło się między grupami.
W metaanalizie wapń obniżał wchłanianie żelaza w krótkich badaniach o ok. 5,6 punktu procentowego. Efekt określono jako mały, a hemoglobina nie spadała.
W badaniu na ludziach 450 mg wapnia zmniejszyło wchłanianie żelaza hemowego z ok. 49% do ok. 40% i całkowite wchłanianie żelaza o ok. 25%.
Tak. W badaniach posiłek z tłuszczem zwiększał wchłanianie witaminy D w porównaniu z posiłkiem bez tłuszczu. W jednym badaniu najlepiej wchłaniał się posiłek niskotłuszczowy.
W badaniu nie. Stosunek jednonienasyconych do wielonienasyconych kwasów tłuszczowych w posiłku nie miał wpływu na wchłanianie witaminy D.
W jednym badaniu tak: po 14 dniach stężenie 25(OH)D wyniosło 53,7 nmol/l po posiłku z 25,6 g tłuszczu i 33,7 nmol/l po posiłku z 1,7 g tłuszczu. W innym badaniu stężenie 25(OH)D po 30 i 90 dniach nie różniło się między grupami.
Nie zawsze. W badaniu najlepiej wchłaniał się posiłek niskotłuszczowy, ale stężenie 25(OH)D po 30 i 90 dniach nie różniło się między grupami.
Nie trzeba. Wystarczy posiłek z tłuszczem. W jednym badaniu najlepiej wchłaniał się posiłek niskotłuszczowy, a rodzaj tłuszczu nie miał znaczenia.
W jednym badaniu posiłek niskotłuszczowy dał wyższe wchłanianie niż na czczo, a posiłek z tłuszczem wyższe niż posiłek bez tłuszczu. Różnica między czczo a posiłkiem z tłuszczem była w tym badaniu mała.
