Maca może nieco poprawiać pożądanie seksualne, ale nie podnosi testosteronu. Shilajit i DHEA mają słabe dowody: DHEA jest zakazana w sporcie, a przy shilajicie najważniejsza jest jakość produktu.
Słabe dowody: małe badania, wyniki mieszane. Jak oceniamy badania
DHEA jest zakazana w sporcie przez cały rok, także w postaci suplementu lub z recepty lekarza.
DHEA dopochwowa (prasteron) w zaniku pochwy ma dobre dowody, ale jest lekiem na receptę.
Maca może nieco poprawiać pożądanie seksualne u mężczyzn. W małych badaniach poprawa pojawiała się po ok. 8 tygodniach, a poziom testosteronu się nie zmieniał.
Przy łagodnej dysfunkcji erekcji jedno małe badanie (50 mężczyzn, 12 tygodni) pokazało niewielką poprawę samopoczucia i funkcji seksualnej. Dowody są ograniczone.
Przy płodności i menopauzie wyniki maca są mieszane i nie dają mocnych podstaw do stosowania.
Shilajit: jedno badanie z placebo (90 dni, zdrowi mężczyźni 45–55 lat) pokazało wzrost całkowitego testosteronu o ok. 20%. Badanie było małe i finansował je producent.
Shilajit a siła: jedyne dane to preprint bez recenzji, przygotowany przez producenta marki. Wynik nie został potwierdzony przez niezależne badanie.
Maca nie podnosi testosteronu. W badaniach na ludziach nie stwierdzono takiego efektu.
DHEA u osób po 50. roku życia nie dała wyraźnych korzyści klinicznych. U kobiet częściej powodowała trądzik i inne objawy androgenne.
Tak. DHEA jest zakazana przez cały rok, zarówno w zawodach, jak i poza nimi. Zakaz obowiązuje też przy suplemencie i przy recepcie lekarza, a w uzasadnionych przypadkach potrzebne jest zwolnienie TUE.
Tak, u kobiet częściej niż na placebo. Trądzik i owłosienie to najczęstsze objawy androgenne. Efekty częściej dotyczą wyższych dawek, a objawy zwykle są łagodne.
Tak, według przeglądu dopochwowa DHEA wydaje się skuteczna i bezpieczna przy zaniku pochwy i bolesnym stosunku. Stosuje się ją na receptę po konsultacji z lekarzem.
Może nieco. W małych badaniach z placebo mężczyźni zgłaszali większe pożądanie po ok. 8 tygodniach stosowania maca w dawce 1,5–3 g dziennie. Efekt jest niewielki, a dowody są ograniczone.
W badaniach stosowano 1,5–3 g dziennie (w jednym badaniu 1500 lub 3000 mg) przez 8–12 tygodni. Nie ma danych o dawkach większych ani o długim stosowaniu.
Być może w łagodnych przypadkach. Jedno małe badanie na 50 mężczyznach z łagodną dysfunkcją erekcji pokazało niewielką poprawę po 12 tygodniach. Dowody są ograniczone i nie zastąpią leczenia u lekarza.
