Hashimoto: zbiorcza analiza 35 badań (2–12 miesięcy, 60–400 µg dziennie, 2358 osób) pokazała wyraźny spadek przeciwciał anty-TPO, ale wyniki badań bardzo się różniły. Pewność dowodów oceniono jako umiarkowaną.
Umiarkowane dowodyŹródło 1
Zbiorcza analiza z 2025 r. (21 badań, 1610 osób) potwierdza spadek anty-TPO po 3 miesiącach (umiarkowany) i po 6 miesiącach (większy). Przeciwciała anty-Tg spadały po 3 miesiącach, ale nie po 6. Wcześniejsza analiza (9 badań, 787 osób) pokazała efekt dopiero po 6 i 12 miesiącach.
Umiarkowane dowodyŹródła 2, 3
TSH spadało nieznacznie i tylko u osób bez lewotyroksyny. Efekt znikał, gdy włączono osoby przyjmujące lewotyroksynę. Wolne i całkowite T3/T4 nie zmieniły się istotnie. Jakość życia oceniano w 6 badaniach: w 2 była lepsza na selenie, w 4 bez różnicy.
Umiarkowane dowodyŹródło 1
Wnioski o Hashimoto mogą nie dotyczyć osób z dobrym poziomem selenu: w 9 z 18 badań mierzących selen uczestnicy mieli duży niedobór, w 7 niewielki, a tylko w 2 poziom wystarczający.
Umiarkowane dowodyŹródło 1
SELECT (35 533 mężczyzn, 200 µg selenometioniny dziennie, przez ok. 5,5 roku): selen nie zmniejszył ryzyka raka prostaty (432 wobec 416 przypadków). Po dłuższej obserwacji selen nadal nie dawał istotnej różnicy, a witamina E zwiększała ryzyko raka prostaty (o ok. 17%).
Umiarkowane dowodyŹródła 8, 9
Cukrzyca typu 2: w badaniu NPC (200 µg dziennie, średnio 7,7 roku) ryzyko było o ponad połowę wyższe, a w grupie z najwyższym wyjściowym poziomem selenu ok. 2,7 raza wyższe. W SELECT różnica (ok. 7%) mieściła się w granicach przypadku, w zbiorczej analizie 4 badań ryzyko było o ok. 9% wyższe (na granicy istotności), a w przeglądzie dla badań z 200 µg dziennie o ok. 11% wyższe.
Umiarkowane dowodyŹródła 10, 8, 11, 12
Limit górny ustalony przez EFSA (2023) wynosi 255 µg dziennie dla dorosłych (także w ciąży i w czasie karmienia piersią) łącznie z dietą. Oparto go na łysieniu w badaniu SELECT (najmniejsza dawka ze szkodliwym skutkiem: 330 µg dziennie, z niewielkim zapasem bezpieczeństwa). Osoby regularnie jedzące orzechy brazylijskie i biorące suplementy w dużych dawkach mogą go przekroczyć.
Umiarkowane dowodyŹródła 17, 26
Przegląd Cochrane (4 badania, 463 osoby, o niejasnej lub niskiej jakości): selenometionina 200 µg obniżała anty-TPO, ale znaczenie tego dla zdrowia uznano za niejasne, a dowody za niepełne i niewiarygodne dla decyzji klinicznych.
Słabe dowodyŹródło 4
Płodność: jedyne znalezione badanie (70 mężczyzn, selen 200 µg + witamina E + kwas foliowy, 3 miesiące) nie wykazało różnic między grupami w objętości, koncentracji i ruchliwości plemników. Przegląd przeglądów niskiej jakości sugeruje poprawę kształtu i ruchliwości plemników.
Słabe dowodyŹródła 14, 15
Orzechy brazylijskie (badanie na 59 osobach, 12 tygodni): 2 orzechy dziennie podniosły selen we krwi o 64,2%, a 100 µg selenometioniny o 61,0%. Realna dawka z orzechów wynosiła średnio 53 µg (zakres 20–84 µg), mniej niż zakładane ok. 100 µg.
Słabe dowodyŹródło 16
Polska: dane są stare lub lokalne; praca z 2003 r. podawała u wielu mieszkańców selen w osoczu ok. 50–55 µg/l przy podaży ok. 30–40 µg/d, a w Łodzi w 1987 r. 78 µg/l. Masowy niedobór nie jest udokumentowany aktualnymi danymi.
Słabe dowodyŹródła 18, 19
Odporność: u osób bez niedoboru selen nie zmienia poziomu przeciwciał ani liczby leukocytów (poprawia tylko zdolność komórek NK, jednego z rodzajów komórek odpornościowych, do niszczenia komórek). Doustny selen nie obniża CRP ani IL-6 (wskaźników stanu zapalnego), działały tylko wlewy dożylne. W HIV 200 µg dziennie może opóźniać spadek liczby limfocytów CD4.
Brak dowodów na efektŹródła 21, 23, 22